تبلیغات تبلیغات
خانه » مطالب دندانپزشکی » كاربردهای تجاری‌ فناوری نانو در دندانپزشکی

كاربردهای تجاری‌ فناوری نانو در دندانپزشکی

فن‌آوری نانو توانمندی تولید مواد ، ابزارها و سیستم‌های جدید با در دست گرفتن كنترل در سطح مولكولی و اتمی و استفاده از خواصی است كه در آن سطوح ظاهر می‌شود. با ورود فن‌آوری نانو به عرصه‌ی دانش بشری و استفاده از آن در پیشرفت علوم زیستی و پزشكی ، علم دندان‌پزشكی نیز از این فن‌آوری بی‌نصیب نمانده است. مواد جدید فن‌آوری نانو بسیار ریزتر و میكروسكوپی‌تر از واحد میكرو هستند ؛ درنتیجه كاربرد آن‌ها در ترمیم‌های دندان‌پزشكی نسبت به  دیگر مواد نتیجه‌ی بسیار بهتر خواهد ‌داشت.‌ در این مقاله‌به كاربردهای تجاری‌شده‌ی فن‌آوری نانو در دندان‌پزشكی اشاره می‌شود و ضرورت به‌كارگیری فن‌آوری‌های جدیدی در دانش دندان‌پزشكی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

فناوری نانو

كاربرد فن آوری نانو در دندان پزشكی
بــــا تــــوجــــه بــــه اهــمــیــــت مــقـــولـــه‌ی دنـــدان ودندان‌پزشكی پژوهش‌های بی‌شماری در دنیا جهت رفع مشكلات دندانی انجام می‌شود. از جـمـلـه فـن‌آوری‌هـایـی كـه طی چند سال اخیر عرضه شده و توانسته است تحولات عمیقی در زمـیـنـه‌ی پـژوهش وتولید محصولات مختلف ایجاد كند ، فن‌آوری نانو است. فن‌آوری نانو در دنـدان‌پـزشـكـی ، در سـه حـوزه‌ی مـواد دنـدانی ، ســـلامـــت دنـــدان (خــمـیــردنــدان و مـســواك) و تـجهیزات دندان‌پزشكی كاربرد دارد و به‌طور خلاصه می‌توان به نانوكامپوزیت‌ها در ساخت مواد ترمیمی ، نانوزیست‌سرامیك‌ها در ساخت دنـــدان مــصــنـــوعـــی ، نــانــوپــوشــش‌هــا بــر روی ایــمــپــلــنـــت‌هـــای دنــدانــی ، نــانــوفـلــوریــدهــا در خمیردندان‌ها و نانوذرات نقره در دهان‌شویه‌ها اشاره كرد.
پـیـشــرفــت فــن‌آوری نـانـو در حـوزه‌ی مـواد دندانی دارای اهمیت ویژه‌ای است ؛ زیرا گرایش بیماران به سوی درمان‌های زیبایی ، مواد ترمیمی زیبا و هم‌رنگ دندان و از جمله سرامیك‌های دندانی ، كاربرد بسیاری در دندان‌پزشكی امروزی پیدا كرده است.‌ در سال‌های اخیر با پیشرفت‌های به دست آمده در زمینه‌ی تهیه‌ی سرامیك‌هایی با خواص مطلوب‌تر ، ســرامـیــك‌هــا در شــاخــه‌هــای تـخـصصـی گـونـاگـونـی در علـوم دنـدان‌پـزشكـی مـاننـد دنـدان‌پـزشكی ترمیمی ، پروتزهای دندانی ، ارتودنسی ، ایمپلنت‌های دندانی (كاشت دندان) و جراحی مورد استقبال وسیع قرار گرفته است. اما علم جدید تنها درعرصه‌ی سرامیك‌های دندان‌پزشكی ، تحول ایجاد نكرده است ، كاربرد فن‌آوری نانو در ساخت مواد دندانی نیز سبب افزایش استحكام مواد جدید شده است.
در زمـیـنـه‌ی سـاخـت مـواد دنـدان‌پزشكی عوامل مهمی ‌باید لحاظ شود تا كیفیت موردانتظار مواد به دست آید.‌ موادی كه در دندانپزشكی كاربرد دارد ، به سرعت در حال تحول است. یكی از مشكلات موجود در زمینه‌ی دندان‌پزشكی مواد مورد مصرف است. مواد مورد استفاده در دندان‌پزشكی باید از مقاومت بالایی برخوردار بوده و ظـاهـری زیـبـا داشـتـه بـاشـنـد. فـرمـولاسـیـون ضـعـیـف مواد دندان‌پزشكی باعث ایجاد ناراحتی ، عوارض جانبی و افزایش هزینه‌ی مراقبت‌های سلامتی می‌شوند. به همین دلـیـل شـركـت‌هـا و مـوسـسـه‌های مرتبط با مراقبت‌های دندان‌پزشكی سعی دارند تا مـحـصـول‌هـایـی بـا كـیفیت و كارایی بالا تولید كنند.  پیشرفت‌های نوین در زمینه‌ی فن‌آوری نانو به‌طور قابل توجهی جهت حل این نیازها مورد توجه قرار گرفته‌اند. امید مـی‌رود بـا اسـتـفـاده از ایـن فـن‌آوری مـشـكـلاتـی كـه از قـبـل در زمـیـنـه‌هـای گوناگون دندان‌پزشكی ازجمله تولید مواد ترمیمی محكم و زیبا وجود داشته است، برطرف شود.

كاربردهای تجاری‌شده ی فن‌آوری نانو در دندان‌پزشكی
تعداد زیادی از محصول‌های توانمندشده با فن‌آوری نانو ، به‌محصول‌های تجاری تـبـدیـل شـده اسـت ؛ انـتـقـال فـن‌آوری‌هـای نـوظـهـور و جـدید توانمندشده با نانو ، از آزمایشگاه به محصول‌های تجاری ، به عوامل زیادی بستگی دارد. برخی از این عوامل عبارت است از:

1- یكپارچه‌سازی این فن‌آوری‌ها با محصولاتی كه دارای ویژگی‌های قابل تعیین و تكرارپذیر هستند
2- هزینه
3- افزایش مقیاس تولید برای محصول‌های تجاری
4- توسعه‌ی فن‌آوری‌های مرتبط
5- فشار بازار
6- پذیرش محصول‌های توانمندشده با نانو از سوی مشتریان

تمامی این عوامل تعیین خواهد كرد كه آیا فن‌آوری نانو خواهد توانست از آزمایشگاه به بازار تجاری راه یابد یا نه.
در ادامه به برخی از كاربردهای فن‌آوری نانو در دندان‌پزشكی كه امروزه در عرصه‌ی پزشكی معرفی شده‌اند ، می‌پردازیم.

پودر براق‌كننده‌ی دندان
با اكسایش ذرات و لایه‌های غذا كه بین دندان‌ها باقی می‌مانند ، بار الكتریكی مثبت و محیطی با pH اسیدی ایجاد می‌كنند كه این محیط به مینای دندان آسیب می‌رساند. بیش‌تر خمیر دندان‌ها این شرایط را خنثی نمی‌كنند ؛ زیرا آن‌ها به طور مثبت باردار هستند و محیط اسیدی دارند. برای تمیزی بیش‌تر دندان و كاهش قدرت اسیدی آن ، میكروبریت با آنتی اكسیدان میكروهیدرین و pH بازی تنظیم شده است. فرآیندی جهت تولید مؤثرتر میكروهیدرین ایجاد می‌شود كه شامل قفسه‌های مولكولی با قطر یك تا پنـج نـانـومتـر است كه از تركیب‌های هیدرید سیلیكات ساخته شده است. تماس با رطـوبـت ، یـون‌هـای هیـدروژن را آزاد كـرده و بـه‌عنـوان آنتـی‌اكسیـدان عمـل می‌كند. مطالعات ، نشان‌دهنده‌ی عملكرد مؤثرتر و مزایای بیش‌تر هیدرید سیلیكات به كار رفته در این محصول نسبت به گذشته است.

خمیردندان‌های سفیدكننده‌ی نانویی
شركت‌های سازنده‌ی خمیردندان در رقابت شدید با هم هستند تا خمیردندان‌هایی را ارایه دهند كه مشتریان بیش‌تری را به خاطر خواص سفیدكنندگی بیش‌تر آن ، جذب كند.‌ خمیردندان‌‌های تازه توسعه یافته مبتنی بر نانوهیدروكسی آپاتیت (یكی از انواع كلسیـم فسفات) است كه كاربرد زیادی در ساخت و پوشش‌دهی كاشتنی‌ها دارد. ‌نـانـوهیـدروكسـی آپـاتیـت خـواص مكـانیكـی بـالاتر و زیست‌سازگاری مطلوب‌تری نسبت به نمونه‌های میكرومتری از خود نشان می‌دهد و اثربخشی بسیار عمده‌ای را در زدایش جرم‌هااز سطح دندان نشان داده است. این اثرها ممكن است به دلیل خواص  فیزیكی نانوهیدروكسی آپاتیت باشد كه سطح ویژه‌ی بالاتری نسبت به هیدروكسی آپاتیت با ابعاد میكرو و در نتیجه‌ی كارایی بالاتری برای جرم‌زدایی دارد. فرضیه‌ی دوم برای سازوكار نانوهیدروكسی آپاتیت‌ها ، تسریع جرم‌زدایی معدنی است كه در پركردن تخلخل‌های سطح دندان ، درگیر می‌شود. بنابراین امكان كاهش تیرگی دندا ن‌ها به وجود می‌آید.
فن‌آوری نانو می‌تواند سبب افزایش پیوستگی بین ساختار دندان و ذرات پركننده با اندازه‌ی نانویی شود و یك حد واسط طبیعی‌تر و پایدارتر بین بافت‌های سخت معدنی كــاری شــده‌ی دنــدان و زیـســت‌مــواد تــرمـیـمــی پـیـشـرفتـه را بـه وجـود آورد. از مـواد تـشـكـیـل‌دهـنـده‌ی ایـن خـمـیردندان ، كلسیم پركساید است كه در اندازه‌ی نانویی به كو‌چك‌ترین فاصله‌های دندانی نفوذ می‌كند. رنگ‌دانه‌های دندانی (حاصل از قهوه ، چای یا تنباكو) به رنگ روشن‌تردر می‌آیند. به آرامی پلاك دندان را پاك‌سازی می‌كنند و به آنزیم‌ها (كلسیم پروكساید در انداز ه‌های نانویی) اجازه می‌دهند تا بسیار مؤثرتر و كاراتر عمل نماید. كلسیم پروكساید از لحاظ زیستی در دسترس است و این بدان معنا است كه به طرز بهتری به دندان متصل شده و اثر شدیدتری خواهد گذاشت.

كاربرد رزین‌های كامپوزیتی و نانوكامپوزیت‌ها در دندان پزشكی
در فن‌آوری رزین كامپوزیتی ، اندازه‌ی ذره و میزان حضور ذرات ، بیانگر اطلاعاتی مـهـم بـرای بـهـتـریـن اسـتـفـاده از مـواد كـامـپـوزیـتـی اسـت. تـغـیـیر تركیب‌های پركننده ، عمده‌ترین پیشرفت در تكامل رزین‌های كامپوزیتی بوده است. این تغییر در میزان و اندازه پركن است كه عملكرد آن را در جلاپذیری و هم‌چنین پوشش و مقاومت در برابر ترك خوردن كنترل می‌كند. فن‌آوری نانو می‌تواند رزین‌های كامپوزیتی با ذرات پركن كـوچـك‌تـر را تـولـیـد كـنـد كـه در غـلـظـت‌هـای بـالاتـر حـل شـده و در سیستم رزینی ، ‌مولكول‌های این مواد ، می‌توانند طوری طراحی شوند كه هنگام جفت شدن با یك بسپار ، سازگار باشند و خواص منحصر به فردی مانند خواص فیزیكی ، مكانیكی و نوری به وجود آورند.

تهیه‌ی‌ پلاک‌های دندانی خودتمیزشونده با كمک نانوذرات نقره
پــژوهـشـگــران دانشگـاه تـربیـت مـدرس طـی پـژوهـشـی مـوفـق بـه تـهـیـه‌ی پلاك‌های دندانی دارای نـانـوذرات نقره شدند كه خاصیت خود تــمــیـــزشــونــدگــی دارد و از اسـتـحـكــام بــالایــی برخوردار است. یكی از مشكلات پلاك‌هایی كـــه امـــروزه در ارتــودنـســی بــه كــار مــی‌رونــد ، بهداشت آن‌ها است كه باید به‌طور مرتب تمیز گردند ، در غیر این صورت احتمال تجمع پلاك مـیـكـروبـی و یـا كـانـدیـدا در زیـر پـلاك افـزایش مـی‌یـابـد و از آنـجـایی كه نانوذرات نقره دارای خواص میكروب‌كشی و باكتری‌كشی هستند ، می‌توان از آن‌ها در ساخت مواد دندانی استفاده كرد. در این روش ابتدا نانوذرات نقره ، به روش احیای شیمیایی در حضور احیاكننده‌ی اكریلی تهیه می‌شوند. نانوذرات تهیه شده به فاز مایع اكریل افزوده شده و با نسبت‌های معین به پودر متیل متاكریلات افزوده و قالب‌گیری می‌شوند و در نـهـایــت نـانـوكـامـپوزیت دندانی تهیه شده می‌تواند به عنوان پایه‌ی مواد دندانی به كار رود كه دارای خاصیت ضد‌باكتریایی و استحكام بالا است.

چسب دندان‌پزشكی نانومتری
چسب دندان‌پزشكی نانومتری جدیدی با نام Adper single Bond Plus Adhesive از پر‌كننده‌های سیلیكاتی نانومتری تهیه شده كه پیوندی قوی‌تر با مینای دندان ایجاد می‌نماید. هـم‌چـنـیـن بـرای جـلـوگیری از خوشه‌ای‌‌شدن ذرات كـه مـوجـب كـاهـش عـمـلـكـرد مـی‌شـود ، نیـازی بـه‌تكـان دادن قبـل از استفاده ندارد. این محصول كم‌ترین حساسیت را پس از استفاده دارد و بــه‌عـلــت كــاربــرد اتــانــول در آن نـسبـت به‌محصول‌های معمولی كه در آن‌ها از استون استفاده شده‌، كم‌تر تبخیر می‌شود.

پودر شیشه‌ای نانومقیاس برای پركننده‌های دندانی
در گـذشـتـه از آلـیـاژهـای فـلـزی مـانند طلا و مـلـقـمـه بـه‌‌عـنـوان پـركـنـنـده‌ی دنـدانـی اسـتـفـاده مـی‌كـردنـد. ایـن مـواد هـادی الكتریكی ، گرما و سرما بودند و باعث ایجاد حساسیت در دندان مـی‌شـدنـد ، هـم‌چنیـن جیـوه‌ی موجود در آلیاژ ملقمـه ، بـه‌عنـوان معـایب آن به شمار می‌رفت. بسیاری از بیماران نیز سعی می‌كردند از این ماده برای دندان‌های خود استفاده نكنند ، زیرا تیره بوده و باعث از بین رفتن ظاهر براق دندان می‌شدند.
كامپوزیت‌های دندانی از لحاظ اپتیكی بسیار شبیه به مواد طبیعی دندان هستند. این مواد كامپوزیتی یك رزین بسپاری هستند كه با قرار گرفتن در معرض نور فرابنفش ، سخت می‌شوند. پودر شیشه به‌‌عنوان یكی از ابزارهای كلیدی كامپوزیت‌های دندانی استفاده می‌شود. پركننده‌های دندانی تا 80 درصد حاوی پودر شیشه است ، این پودر دارای خواص مكانیكی عالی بوده ، می‌تواند به‌‌ راحتی فشار را تحمل كرده و به‌‌راحتی نیز پرداخت و براق می‌شوند. فن‌آوری نانو در ساخت پودرهای شیشه‌ای مخصوص برای پركننده‌های دندانی به كمك می‌‌آید كه ‌اندازه‌ی ذرات آن در حد 180 نانومتر است. استفاده از مواد پركننده‌ی كوچك‌تر و ظریف‌تر به معنی عمر بیش‌تر پركننده‌ها و ظاهر بسیار جذاب‌تر آن‌ها است. در این مواد دندانی ، علاوه ‌بر استفاده از شیشه‌های مخصوص بسیار خالص ، اندازه‌ی ذرات نیز به‌‌عنوان یك شاخص كلیدی برای كیفیت این مواد كامپوزیتی مطرح است.
برای تولید راحت این نانوپودرها، آن‌ها بر روی یك پایه‌ی اپتیكی توزیع شده تا پودرها پس از تولید كلوخه‌ای نشوند. این نانوپودرهای شیشه‌ای را می‌توان به‌‌‌منظور افزایش چگالی بسته‌بندی ذرات شیشه‌ای موجود در كامپوزیت ، با ذرات درشت‌‌تر ، تركیب كرد. این كار باعث می‌شود تا كاهش حجم ناشی از بسپارش  كه در طی آن بسپار در حیـن فـراینـد سخـت‌سـازی منقبـض مـی‌شـود كـم‌تـر شـود. پـودرهـای شیشه‌های تولید‌شده ، نسبت به اشعه‌ی ایكس غیر شفاف هستند ؛ یعنی دندان‌پزشك به‌‌راحتی مـی‌تـوانـد بـه‌‌وسیلـه‌ی اشعـه‌ی ایكـس دنـدان‌هـای سـالـم ، پـوسیـده و پـرشده را از هم تشخیص دهد.

افزایش دوام پركننده‌های دندان با نانوكامپوزیت‌های جدید
دهان یك محیط خشن است ، به همین دلیل دندان‌پزشكان نمی‌توانند دوام طولانی دندان‌های پرشده را تضمین كنند. به‌رغم تلاش‌های فراوان ، یك پركننده ممكن است بـه‌تـدریـج و تحـت تنش‌های ناشی از گاز گرفتن ، جویدن و آسیاب كردن دندان‌ها ، شكسته شود و یا به مرور زمان ممكن است در جایی كه پركننده با دندان پیوند زده‌است ، پـوسیـدگـی تـوسعـه یـابـد. فـن‌آوری‌نـانـو بـا تـولیـد تـرمیـم‌كننـده‌هـای دنـدانی كه هم از پركننده‌های امروزی بادوام‌تر و مستحكم‌تر بوده و همچنین در برابر پوسیدگی ثانویه مقاوم‌تر هستند ، توان بالقوه‌ای برای كاهش این خسارت‌ها دارد.
مشكل پركننده‌های كامپوزیتی ضد پوسیدگی ، ناشی از یك افزودنی موجود در پودر است كه برای رهاسازی پایدار ، یون‌های كلسیم و فسفات به آن اضافه می‌شود. این یون‌ها برای دوام طولانی پركننده ضروری هستند ، زیرا آن‌ها نه تنها ساختار بلوری خود دندان را مستحكم می‌كنند ، بلكه آن را از اسیدی كه سبب پوسیدگی است و به‌وسیله‌ی بــاكـتـری‌هـا در دهـان تـولیـد مـی‌شـود نیـز محـافظـت مـی‌كننـد. امـا از سـوی دیگـر ایـن تركیب‌های رهاكننده یون ، از نظر ساختاری بسیار ضعیف هستند و باعث آسیب‌پذیر شدن پركننده می‌شوند. برای حل این مشكل یك روش اسپری – خشك‌كننده طراحی شده كه در آن اندازه ذرات این قبیل تركیب‌ها كه یكی از آن‌ها فسفات دی‌كلسیم بی‌آب است ، در حدود 50 نانومتر است كه 20 برابر كوچك‌تر از ذرات یك میكرونی در یك پودر مرسوم است. بالا بودن نسبت سطح به حجم این ذرات موجب می‌شود كه آن‌ها در رهاسازی یون‌ها ، بسیار مؤثرتر عمل كنند و به این ترتیب برای ایجاد اثر یكسان ، مقدار خیلی كم‌تری از این مواد لازم است. این امر سبب می‌شود كه در رزین ، فضای بیش‌تری برای استفاده از الیاف تقویت‌كننده‌ای كه پركننده را مستحكم و بادوام می‌كنند ، باقی بماند.
پركننده‌‌ی نانوكامپوزیتی كلسیم‌فسفات در یك دندان می‌تواند به صورت هوشمند ، عوامل ضد پوسیدگی را رها كند كه دندان را از اسید تــولیـد شـده بـه وسیلـه‌ی بـاكتـری‌هـا محـافظـت می‌كند. هم‌چنین می‌تواند با رهاسازی یون‌ها داخـل نـاحـیـه‌ی نـاكـارآی مـعـدنـی دنـدان ، مـواد معـدنـی از دسـت داده دنـدان را بـازسـازی كند. دنــدان‌پــزشـكــان بــا مخلـوط كـردن رزیـن مـایـع خالص با پودری كه شامل مواد رنگی ، تقویتی و دیـگـر مـواد اسـت. ایـن پـركـننده را می‌سازند و درون حفره دندان قرار می‌دهند و با تاباندن نور ، آن را سفت می‌كنند.

استفاده از نانو ذرات در ترمیم دندان
زیـبــایـی امـروزه در دنـدان‌پـزشـكـی تـرمـیـمـی جایگاه ویژه‌ای دارد و استفاده از نانوذرات در ایـن راه ایـده‌آل بـه نظر می‌رسد. زیبایی زیاد به خصوص كه دارای كاربردی راحت و سریع نیز اســـت ،‌ مـهـــم‌تـــریـــن ویـــژگـــی‌آن‌هـــا مـحـســـوب می‌شود. از جمله مزایای استفاده از نانوذرات در تـرمـیـم دنـدان‌هـا مـی‌تـوان تـولـیـد پـركـنـنـده‌ها با جلای بالا ، حداقل زمان جلا دادن ، پایداری و مـقـاومـت مواد نسبت به ضرب‌های مكانیكی ، كـم‌تـریـن چـسـبـنـدگـی به ابزارها و امكان دقیق تطابق رنگ را نام برد.
نـــانـــوذرات زیـــركـــونــیــوم‌اكـسـیــد كــه دارای استحكام بالا و شفافیت نسبت به نور بوده ، ولی مــــانــــع از عــبــــور اشــعــــه ایــكــــس مــــی‌شـــود در دنـدان‌پـزشكـی كـاربـرد دارد. نـانـوذراتـی بـه نـام دی‌ام ، دارای كـاربـردهـای وسـیع و كارایی بالا هستند. دی‌ام یك سیلیكاژل بسیار خالص است كه ذرات آن به هم نمی‌چسبند و بدون تخلخل و دارای وزن حــجــمـــی بـــالا اســـت. دی‌ام بــرای مصارف انسانی بی‌ضرر بوده و آمیزش پذیری بالایی با رزین‌های با كارایی بالا دارد. با توجه به ایـن ویـژگـی‌هـا ، امـكـان اسـتـفاده از این مواد در دنـدان‌پـزشـكـی بـه عـنـوان پـركـنـنده فراهم شده است. محصولی از نانوذرات سیلیكونی تولید شــده كـــه در صــورت اسـتــفـاده در نــانــوكــامـپــوزیــت‌هــای دنــدان‌پـزشـكـی ، بـاعـث سختـی بیـش‌تـر ، قـدرت خمـش افـزایـش یافته ، شفافیت و ایجاد ظاهری جذاب‌تر می‌شوند. به علاوه استفاده از این نانوذرات میزان شكنندگی مــواد پــركـنـنــده را بـه انـدازه 50 درصـد كـاهـش می‌دهد.
تركیب نانیت اكتیو كه دارای نانوذرات كلسیم‌فسفات است ، یك مایع حاوی ذرات بی‌شكل پروتیینی جهت مشابهت با مواد زیستی بافت‌های سخت ، است. مطالعات میكروسكوپی نشان داده است كه استفاده از سوسپانسیون یك درصد نانیت اكتیو باعث تشكیل لایه‌ای با ضخامت دو میكرومتر بر روی سوراخ‌های عاج دندان می‌شود. این لایه از لحاظ سفتی و خواص شیمیایی بسیار شبیه عاج دندان طبیعی است.

استفاده از نانوذرات همراه با لیزر پلاسما در دندان‌پزشكی
اگر اندازه ذرت تیتانیوم‌اكسید تا حد اندازه‌های نانو (20 تا 50نانومتر) كاهش یابند و بر روی پوست به شكل ژل‌های امولسیونی به كار روند ، دارای خواص جالبی می‌شوند. در صورتی كه این ذرات با پالس‌های لیزر مورد تابش قرار گیرند ، ذرات از هم پاشیده و دارای اثرات جمعی می‌شوند. ذرات ایجاد شده خود دوباره به ذرات كوچك‌تر تبدیل می‌شوند و این مسأله باعث ایجاد حركات جنبشی آنی می‌گردد. بنابراین از این روند می‌توان در میكرولایه‌برداری ‌بافت‌های سخت استفاده كرد. در این روش علاوه بر افزایش سرعت و دقت ، كار تمیزتر ، صاف‌تر و بدون نیاز به بی‌حسی صورت می‌گیرد. لیزر پلاسمای دندان‌پزشكی كه با نانوذرات تیتانیوم‌اكسید تلفیق شده ، با استفاده از فـن‌آوری نانو در چند مورد از درمان‌های دندان‌پزشكی از جمله درمان‌های لثه‌ای دندانی ، حذف ملانین لثه ، برش بافت نرم بدون بی‌حسی ، درمان پوسیدگی دندانی ، برش مینا و برش عاج دندانی مؤثر است.

منبع: ماهنامه فناوری نانو

سایت ایران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *