خانه » تازه های سلامت » تلفیق ویتامین C و آنتی‎بیوتیک

تلفیق ویتامین C و آنتی‎بیوتیک

یک مطالعۀ جدید پی برده است که تلفیق ویتامین C و آنتی‎بیوتیک می‎تواند نقشی کلیدی در نابود کردن سلول‎های بنیادی سرطان داشته باشد، که این می‎تواند راه را به روی راهکارهایی علیه بازگشت سرطان و مقاومت آن در برابر درمان باز کند.

تلفیق ویتامین C و آنتی‎بیوتیک

محققان پی برده‎اند که درمانی شامل آنتی‎بیوتیک دُکسی‌سایکلین و اسید اسکوربیک، یا ویتامین C، در کشتن سلول‎های بنیادی سرطان (CSCs) تا ۱۰۰ برابر مؤثرتر از ۲-Dg است،

مولکولی که اخیراً به عنوان یک مادۀ ضد سرطانی در آزمون‎های بالینی مورد آزمایش قرار گرفت.

نویسندۀ همکار مطالعه پروفسور مایکل لیسنتی / Michael Lisanti، از “مرکز تحقیقات زیست‌پزشکی دانشگاه سلفورد” در انگلستان و همکارانش اخیراً یافته‌های خود را در نشریۀ اُنکوتارگت / Oncotarget منتشر کرده‎اند.

سلول‎های بنیادی سلول‎هایی هستند که توانایی بازتولید و انتقال به درون سلول‎های دیگر را دارند. مطالعات عنوان کرده‎اند که برخی سلول‎های سرطانی به روشی مشابه با سلول‎های بنیادی عمل می‎کنند، و با هدف تشکیل و حفظ تومورها بازتولید می‎شوند.

باور بر این است که CSCs نیروی اصلی پشت رشد، گسترش، و بازگشت تومورها در میان بیماران دچار سرطان پیشرفته باشند، و نیز اینکه آنها نقشی در مقاومت در برابر درمان‎های سرطان بازی می‎کنند.
پروفسور لیسنتی و همکارانش می‎گویند: “بنابراین، راهکارهای دارویی تازه برای شناسایی و نابودی CSCs ضروری است.”
با این مطالعۀ جدید، شاید محققان راهی را یافته باشند که درست همین کار را انجام می‎دهد.

“مشت دوم” برای کشتن CSCs

اوایل سال جاری، اخبار پزشکی امروز گزارش دیگری مربوط به پروفسور لیسنتی و تیمش را منتشر کرد، که در آن، آنها نشان داده بودند که ویتامین C قادر است تا به شکل مؤثری عامل نابودی CSCs باشد.
مطالعۀ جدید بر مبنای مطالعۀ پیشین شکل گرفته است، و نشان می‎دهد که قابلیت کشتار CSC از سوی ویتامین C به کمک آنتی‎بیوتیک‎ها افزایش می‎یابد.
برای رسیدن به نتایج خود، محققان دکسی‌سایکلین – آنتی‎بیوتیکی را که برای درمان آکنه، پنومونی، و دیگر عفونت‎ها به کار می‎رود – در دوزهای افزایش یابنده به مدت سه ماه به CSCs خوراندند.

تیم تحقیق توضیح می‎دهد که آنتی‎بیوتیک باعث القاء “انعطاف‌پذیری متابولیک” می‎شود، که به این معنی است که توانایی چرخش سلول‎ها برای سوخت‌رسانی در معنی بقاء را مهار می‎کند.

در نتیجه، سلول‎ها به عنوان منبع انرژی فقط گلوکز در اختیار خواهند داشت.

به هر حال، با پیگیری تحویل دکسی‌سایکلین با دوزهایی از ویتامین C، محققان توانستند گلوکز را نیز از CSCs بگیرند – “مشت دومی” که به شکل مؤثر سلول‎ها را از فرط گرسنگی محکوم به مرگ می‎کرد.

نویسندۀ همکار مطالعه دکتر فدریکا سوتگیا / Federica Sotgia، از مرکز تحقیقات زیست‌پزشکی دانشگاه سلفورد توضیح می‎دهد: “در این سناریو، ویتامین C به عنوان یک مهار کنندۀ گلیکولیز عمل می‎کند، که برای تولید انرژی به میتوکندری، “نیروگاه” سلول، سوخت می‎رساند.”

درمان جدید تقریباً ۱۰۰ بار مؤثرتر از ۲-DG است

تحقیق پیشین از سوی این تیم پی برده بود که ویتامین C به تنهایی برای کشتن CSCs تا ده بار مؤثرتر از ۲-DG است. به هر جهت، افزودن دکسی‌سایکلین به این درمان نیروی اثربخشی آن را تا ۱۰۰ برابر افزایش داد.
به علاوه، محققان هشت ترکیب دیگر را نیز یافتند که می‎توان در پی دکسی‎سایکلین به “مشت دوم” حواله شده به CSCs اضافه کرد.

پروفسور لیسنتی می‌گوید: “این، شواهد دیگری در این مورد است که ویتامین C و دیگر ترکیبات غیر سمی می‎توانند نقشی در مبارزه علیه سرطان داشته باشند.”

پروفسور مایکل لیسنتی می‎گوید: “نتایج ما نشان می‎دهد که این یک مادۀ امیدبخش برای آزمون‎های بالینی، و مورد دیگری برای درمان‎‎های مرسوم در مسیر پیشگیری از بازگشت تومور، پیشرفت بیشتر بیماری، و متاستاز سرطان است.”

منبع : سایت سلامتی
گردآوری: برج دنتال

سایت ایران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *